ಜೌಹರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿ: ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳು ಹಾಗು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೇಲಿನ ಸವಾಲುಗಳು..?

ಖಾಸಿಂ ಸಾಬ್. ಎ, ಚಿಂತಕರು, ಬೆಂಗಳೂರು. 

“ನನಗೆ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದಾಖಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಲು ಇಷ್ಟ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ನೆಲದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಸಮಾಧಿ ಇರಲಿ.” – ಈ ಮಾತುಗಳು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕ ಮೌಲಾನಾ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜೌಹರ್ ಅವರ ದೇಶಪ್ರೇಮವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. 1930ರ ಲಂಡನ್ ಗೋಲ್ಮೇಜು ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದ ಈ ಘೋಷಣೆ ಭಾರತೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ವಿದೇಶದಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದುವುದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಅವರು ಈ ದಾರಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. 1931ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಧನರಾದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಜೆರುಸಲೇಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಮಪುರದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವಾದಿ ನಾಯಕ ಆಜಂ ಖಾನ್ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೌಲಾನಾ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜೌಹರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಇಂದು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ವಿವಾದಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಭೂಮಿ, ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆರೋಪಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಸರ್ಕಾರಿ ಕ್ರಮಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು  ಕೆಲ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯ ಭಾಗವೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ವಲಯವು ಇದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿಯೆಂದು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಕೋಮುವಾದಿಯ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲ, ಅವು ಸಮಾಜದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳನ್ನು “ಜ್ಞಾನ ಮಂದಿರಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಪರಂಪರೆಯೂ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಆರೋಪಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ಅನಗತ್ಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವಂತಾಗಬಾರದು.

ಮೌಲಾನಾ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜೌಹರ್ ಅವರು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನವೆಂದು ನಂಬಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಲಿಗಢ ಚಳವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದರು, ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದ ಜನಜಾಗೃತಿಯ ಅಂದೋಲನವನ್ನೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಖಿಲಾಫತ್ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿರುವ ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಇಂದು ಈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆ ದೇಶದ ಮುಂದೆ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಜಾರಿ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯುವ ಚರ್ಚೆಯು ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಮೌಲಾನಾ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜೌಹರ್ ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಛಲ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಕ್ರಮವು ನಮಗೆ ದೇಶಪ್ರೇಮ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದಲ್ಲ,  ಅವರು ನಂಬಿದ್ದ ಜ್ಞಾನ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದಾಗಿದೆ.

ಇಂದು ಜೌಹರ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕುರಿತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಯು ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾದುದು ಶಿಕ್ಷಣ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೌಲ್ಯಗಳೇ.