ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಪೆರಿಯಾರ್

ಖಾಸಿಂ ಸಾಬ್. ಎ, ಚಿಂತಕರು, ಬೆಂಗಳೂರು 

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವಾಗ ಇ.ವಿ.ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ‘ಪೆರಿಯಾರ್’ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ ನೋಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನೇ ಹೋರಾಟವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ಪೆರಿಯಾರ್, ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಕೆಲವು ಸಾಮಾಜಿಕ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಜಾತಿ ವಿರೋಧಿ ಚಳವಳಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು.

ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತ ಆಸಕ್ತಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಿಂತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀಮಂತ-ಬಡವ, ಮೇಲ್ಜಾತಿ-ಕೆಳಜಾತಿ, ವರ್ಣ-ಬಣ್ಣ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಆಚರಣೆ, ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಪರ್ಯಾಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿತು. ಇದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಚಳವಳಿಯ ವೈಚಾರಿಕ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಮನುಷ್ಯನ ಗೌರವವು ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಜನ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬಾರದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವವಾಗಿತ್ತು.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ನಿಲುವು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಜಾತಿಯ ಅವಮಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಧರ್ಮಾಂತರವೂ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಸಮಾನತೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತ್ವದ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಾಂತರವು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರದೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು.

ಇದೇ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಿಲುವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. “ನಾನು ಹಿಂದೂವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಹಿಂದೂವಾಗಿ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆ, ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಅವರ ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿತು. ನಂತರ ಅವರು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮವೆಂದರೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ-ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಹಕಾರ. ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಡುವೆ ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಆಂದೋಲನದಂತಹ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರು ಜಾತಿ ವಿರೋಧಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು.

ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತಕರಾಗಿದ್ದ ಪೆರಿಯಾರ್, ತಮಿಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರತ್ವದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದರು. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಜಾತೀಯತೆ, ಮೇಲು-ಕೀಳು ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಮಾನತೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು.

1930-40ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರು ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಧರ್ಮಾಂತರದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದರು. ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅವಮಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಧರ್ಮಾಂತರವು ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಸಮಾನತೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅವರು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರು.

ಪೆರಿಯಾರ್ ನೇತೃತ್ವದ ದ್ರಾವಿಡ ಚಳವಳಿ ಮತ್ತು ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಜಿನ್ನಾ ನೇತೃತ್ವದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಸಮೀಪತೆ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ದ್ರಾವಿಡರು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕೆಂದು ಪೆರಿಯಾರ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಕುರಿತು ಅವರ ಟೀಕೆಗಳು ಈ ರಾಜಕೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು.

ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು; ಅದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಲುವಾಗಿ ಅವರು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.

ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿರುವ ಸಮಾನತೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವರು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರೂ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಕಂಡ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು. ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೂ ತರ್ಕ, ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಮಾನದಂಡಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು.

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ದ್ರಾವಿಡ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ನಡುವಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ಈ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರನ್ನು ಕೇವಲ ‘ಇಸ್ಲಾಂ ಪರ’ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಅವರ ವಿಶಾಲ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನು ಸರಳೀಕರಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಮೂಲತಃ ವಿಚಾರ, ವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ ನಾಸ್ತಿಕ ಚಿಂತಕರಾಗಿದ್ದರು.

ಇಸ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ತಾವು ಕಂಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ‘ಧರ್ಮದ ಪರ’ ಅಥವಾ ‘ಧರ್ಮದ ವಿರೋಧ’ ಎಂಬ ಸರಳ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಜಾತಿ ನಿರ್ಮೂಲನೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕಬದ್ಧ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣದ ಅವರ ವಿಶಾಲ ಚಿಂತನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುವುದು ಸೂಕ್ತ.

ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಗಳ ನಡುವೆ ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ಈ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮನುಷ್ಯನ ಗೌರವವನ್ನು ಜನ್ಮ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಾಜ ಅದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕೇ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ವಿಚಾರಧಾರೆಯು ಪೆರಿಯಾರ್ ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.