ಡಿ.ಸಿ.ಪ್ರಕಾಶ್, ಸಂಪಾದಕರು
ಬೆಂಗಳೂರು: ಮೈಸೂರು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆ, ಅಂದರೆ NICE/BMIC ಯೋಜನೆ, ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಚರ್ಚೆಯ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಇದೀಗ ಈ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ತಿರುವು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಹಾಗೂ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ವಿರುದ್ಧ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದು ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 29ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಖಾಸಗಿ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಿದ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು, NICE ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿ ಹಾಗೂ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭೂ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಆಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಒಂದನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವುದಾಗಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಆಡಿಯೋದ ಮೂಲ, ಧ್ವನಿಯ ದೃಢೀಕರಣ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿನ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿರುವ ದೃಢವಾದ ದಾಖಲೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಆರೋಪಗಳೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
‘ದೇವೇಗೌಡರ ಕೂಸು’ ಎಂಬ NICE ಯೋಜನೆಯ ಇತಿಹಾಸವೇನು?
NICE ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಯೋಜನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅದರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸರಳೀಕರಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು-ಮೈಸೂರು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಆಲೋಚನೆ 1995ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ನಂತರ 1997ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 3ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು Nandi Infrastructure Corridor Enterprise Limited (NICE) ನಡುವೆ Framework Agreement (FWA) ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಜೆ.ಎಚ್.ಪಟೇಲ್. ಯೋಜನೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಬೆಂಗಳೂರು-ಮೈಸೂರು ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ, ಪೆರಿಫೆರಲ್ ರಸ್ತೆ, ಲಿಂಕ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಟೌನ್ಶಿಪ್ಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಹೀಗಾಗಿ, ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲ ಆಲೋಚನೆ ದೇವೇಗೌಡರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿತ್ವದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, 1997ರ Framework Agreement ದೇವೇಗೌಡರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಹಿ ಮಾಡಲಾದ ಒಪ್ಪಂದವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ “NICE ದೇವೇಗೌಡರ ಕೂಸು” ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯೋಜನೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು?
Framework Agreement ಪ್ರಕಾರ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸುಮಾರು 13,237 ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಸುಮಾರು 6,956 ಎಕರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 20,193 ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿತ್ತು.
ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 111 ಕಿ.ಮೀ. ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ, 41 ಕಿ.ಮೀ. ಪೆರಿಫೆರಲ್ ರಸ್ತೆ, 9.8 ಕಿ.ಮೀ. ಲಿಂಕ್ ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಐದು ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಟೌನ್ಶಿಪ್ಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದ ಉದ್ದೇಶವಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನ, ಭೂಸ್ವಾಧೀನ, ಪರಿಹಾರ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಭೂಮಿ, ಟೋಲ್ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಭೂಮಿಯ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಿವಾದಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿವೆ.
2026ರಲ್ಲಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಏನು ಹೇಳಿದೆ?
NICE ವಿವಾದಕ್ಕೆ 2026ರಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಕಾನೂನು ತಿರುವು ದೊರಕಿತು.
ಜುಲೈ 29, 2026ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠವು NICE ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಲವು ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಏಕಸದಸ್ಯ ಪೀಠದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು. ರೈತರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡದೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯ ಉದ್ದೇಶದಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಳಸದೇ ಇರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿತು.
ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ಅಕ್ರಮಗಳಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, NICE ಸಂಸ್ಥೆಯ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳ forensic audit ನಡೆಸಲು ತಜ್ಞರ ಸ್ವತಂತ್ರ ತಂಡದ ತನಿಖೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭೂಮಿಯ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣ, ಅದರ ಬಳಕೆ, ಟೋಲ್ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು Framework Agreementನ ಪಾಲನೆ ಕುರಿತು ಹಲವು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾನೂನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ: ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ‘may be one of the biggest scams’ ಎಂಬ ರೀತಿಯ ಗಂಭೀರ ಅವಲೋಕನ ಮಾಡಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿರುವುದು ಒಂದೇ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆರೋಪಗಳು ಸಾಬೀತಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಗಮನಾರ್ಹ
ಏಪ್ರಿಲ್ 22, 2026ರಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, 1999ರ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಧಿಸೂಚನೆಯ ನಂತರ ಅಗತ್ಯವಾದ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಕೈಬಿಟ್ಟಂತಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅನುಸರಿಸಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.
ಇದರಿಂದ NICE ವಿವಾದವು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪಗಳ ವಿಷಯವಲ್ಲ; ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ಕಾನೂನು, ಪರಿಹಾರ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಯೋಜನಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ಕಾನೂನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಆರೋಪಗಳೇನು?
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 29ರ ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್.ಡಿ.ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು 2004ರಲ್ಲಿ ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ NICE ಯೋಜನೆಯ Outline Development Planಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು.
NICE ಯೋಜನೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಭೂಮಿಗಳ ಖರೀದಿ, ಭೂಬಳಕೆ ಬದಲಾವಣೆ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸರ್ವೇ ನಂಬರ್ಗಳ ಸೇರ್ಪಡೆ ಮತ್ತು ಟೌನ್ಶಿಪ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟಯೋಗ್ಯ ಪ್ರದೇಶದ ಹೆಚ್ಚಳದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದರು.
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಘೋಷಿತ ಆಸ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯವು 2004ರಿಂದ 2023ರವರೆಗೆ ರೂ.4 ಕೋಟಿಯಿಂದ ರೂ.1,444 ಕೋಟಿಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದ್ದು, ಈ ಏರಿಕೆಯನ್ನು NICE ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಕ್ರಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆಸ್ತಿ ಮೌಲ್ಯ ಏರಿಕೆಯಿರುವುದೇ ಅಕ್ರಮದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆಸ್ತಿ ಏರಿಕೆಯ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವು ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪಗಳು; ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಥವಾ ಅವರ ಕಚೇರಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಲಿದೆ.
‘ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್’ ಆರೋಪದ ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮ
ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಶಿವಕುಮಾರ್ ನಡುವೆ ‘ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್’ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಹಿಂದೆಯೂ ಇಬ್ಬರು ನಾಯಕರು ಪರಸ್ಪರ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ NICE ಪ್ರಕರಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ನನ್ನ ಬಳಿ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ”, “ನಾನು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂಬಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ವಾಗ್ವಾದದ ಭಾಗವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳು ನಿಜವೇ? ಅವು ಯಾವ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ? ಯಾರ ಸಹಿ ಇದೆ? ಯಾವ ಸರ್ಕಾರಿ ಆದೇಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ 2G ಹಗರಣದ ಹೋಲಿಕೆ ಎಷ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿದೆ?
ಇದೇ ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು NICE ಯೋಜನೆಯನ್ನು 2G ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಹಗರಣಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿ 2G ಪ್ರಕರಣದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ.
2008ರಲ್ಲಿ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ಪರವಾನಗಿಗಳು ಮತ್ತು 2G ಸ್ಪೆಕ್ಟ್ರಂ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ನಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. CAG ವರದಿಯು ವಿವಿಧ ವಿಧಾನಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂಭಾವ್ಯ ಆದಾಯ ನಷ್ಟವನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸಿತ್ತು. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ರೂ.1.76 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಎಂಬ ಅಂಕಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು.
ಆದರೆ ರೂ.1.76 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಖಜಾನೆಗೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾದ ನಗದು ನಷ್ಟ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ; ಅದು CAG ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿನ presumptive loss ಅಂದಾಜಿನ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
2G ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಏನು ಹೇಳಿತ್ತು?
2017ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 21ರಂದು ವಿಶೇಷ CBI ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಎ.ರಾಜಾ, ಕನಿಮೊಳಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಆರೋಪಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಸಾಬೀತಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಖುಲಾಸೆಗೊಳಿಸಿತು. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿ.
NICE ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಈಗ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
NICE ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪದ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ:
• Framework Agreementನ ಷರತ್ತುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಲನೆಯಾಗಿದೆಯೇ?
• ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೈತರಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆತಿದೆಯೇ
• ಯೋಜನೆಗೆ ನೀಡಲಾದ ಭೂಮಿಯ ಎಷ್ಟು ಭಾಗ ನಿಜವಾಗಿ ರಸ್ತೆ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ?
• ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಭೂಮಿಯ ಬಳಕೆ ಯಾವ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಆದೇಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆದಿದೆ?
• ಟೋಲ್ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಯ ಹಣಕಾಸು ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿವೆಯೇ?
• ಭೂಬಳಕೆ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಟೌನ್ಶಿಪ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅನುಮೋದನೆಗಳು ಯಾವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಬಂದವು?
• ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸೂಚಿಸಿರುವ forensic audit ನಡೆದರೆ ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶ ಏನು?
• ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿವೆಯೇ?
• ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಈ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ದಾಖಲೆ ಆಧಾರಿತ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಏನು?
• ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಯೋಜನೆಗೆ ಈಗ ‘ಲೆಕ್ಕ’ ಬೇಕೇ?
• NICE ವಿವಾದದ ಇಂದಿನ ಹಂತವು ಕೇವಲ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ-ಶಿವಕುಮಾರ್ ನಡುವಿನ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷವಾಗಿ ಸೀಮಿತವಾಗಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲ.
1997ರಲ್ಲಿ Framework Agreement ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾದ ಯೋಜನೆ ಮೂರು ದಶಕಗಳ ನಂತರವೂ ಭೂಸ್ವಾಧೀನ, ರೈತರ ಪರಿಹಾರ, ಭೂಬಳಕೆ, ಟೋಲ್, ಯೋಜನೆಯ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. 2026ರ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾನೂನು ತೂಕ ನೀಡಿದೆ.
ಒಂದು ಕಡೆ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಅಕ್ರಮ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅಥವಾ ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗಿಂತ ಸರ್ಕಾರಿ ದಾಖಲೆಗಳು, ಭೂಸ್ವಾಧೀನ ದಾಖಲೆಗಳು, Framework Agreement, ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪುಗಳು, ಹಣಕಾಸು ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವೇ NICE ವಿವಾದದ ನಿಜವಾದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
NICE ಯೋಜನೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯಾರಿಗೆ ಲಾಭ ತಂದಿತು? ಯಾರಿಗೆ ನಷ್ಟವಾಯಿತು? ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾದವು? ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಯಾರದ್ದು?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ದಾಖಲೆ ಆಧಾರಿತ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವವರೆಗೆ, NICE ವಿವಾದವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿದೆ.
