ಡಿ.ಸಿ.ಪ್ರಕಾಶ್, ಸಂಪಾದಕರು
ಬೆಂಗಳೂರು ಮಹಾನಗರದ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿದೆ. ಗ್ರೇಟರ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (GBA) ಐದು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಐದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕೃತ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ, ಉತ್ತರ, ದಕ್ಷಿಣ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ವಿಭಾಗಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಇವರೆಲ್ಲರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ಆಗಿ ಆರ್. ಹಿತೇಂದ್ರ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಇದು ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸರ್ಕಲ್ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಪ್ರತಿ ಠಾಣೆಗೂ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ನೇಮಕ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಂತು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹಿಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ನಾಲ್ಕು ವಲಯಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಡಿಸಿಪಿಗಳು ಇದ್ದರು. ಅವರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ಇದ್ದರು. ಈಗ ಐದು ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮರುಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಅಧಿಕಾರ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣದ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇದರಲ್ಲಿದೆ.
ಆದರೆ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಅಪರಾಧಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಳ್ಳತನ, ದರೋಡೆ, ಕೊಲೆ, ವಂಚನೆ, ಸೈಬರ್ ಅಪರಾಧ, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ಜಾಲವೂ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಗರವಲ್ಲ. ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಬದುಕನ್ನು ಅರಸಿ ಬಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಆಶ್ರಯತಾಣ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ, ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಡಾವಣೆಗಳು, ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವ ಆಸ್ತಿ ಮೌಲ್ಯ, ಬೃಹತ್ ವಾಣಿಜ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಪರಾಧದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ಹೊಸ ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗಳ ರಚನೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಈ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದಾದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಆದೇಶಗಳಿಂದಲ್ಲ, ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಕಾನೂನು ಜಾರಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಬೇಕು.
ಕಾನೂನುಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡ, ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ, ಹಣದ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಮಣಿಯಬಾರದು. ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನೂ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಸಮಾನರು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೂಡಬೇಕು. ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದವರು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಇರಬೇಕು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳು ಸಿವಿಲ್ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಬಾರದು.
ಇಂದು ಅನೇಕ ಕಡೆ ಆಸ್ತಿ ವಿವಾದ, ಜಮೀನು ಗಡಿ ತಕರಾರು, ಕುಟುಂಬದ ಆಂತರಿಕ ಕಲಹ, ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಂತಹ ಸಿವಿಲ್ ಸ್ವರೂಪದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಲು ಜನರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಪೊಲೀಸರು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬಾರದು. ಸಿವಿಲ್ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಕಾನೂನು ವೇದಿಕೆಗಳಿವೆ. ಅಪರಾಧದ ಅಂಶವಿದ್ದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇಂತಹ ಅನಗತ್ಯ ಒತ್ತಡಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಬಾರದು.
ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಎಂದರೆ ದೂರು ನೀಡಲು ಬಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಾಸದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು. ದೂರು ನೀಡಲು ಬಂದವರನ್ನೇ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವುದು, ಅಲೆದಾಡಿಸುವುದು, ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವುದು ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಬಾತ್ಮೀದಾರರು ಮತ್ತು ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮರಾಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸುವುದು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಸಾಧನವೇ ಹೊರತು, ಪೊಲೀಸರ ಪರ್ಯಾಯವಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಡಾವಣೆ, ರಸ್ತೆ, ವಾಣಿಜ್ಯ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕ ಪೊಲೀಸ್ ಗಸ್ತು ಇರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇರಬೇಕು.
ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಇರುವ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು. ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿಳಂಬ ಮಾಡದೆ, ಅರ್ಹ ಯುವಕರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಹೊಸದಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡವರಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಅಪರಾಧ ತನಿಖೆ, ಸೈಬರ್ ಅಪರಾಧ, ಮಾದಕವಸ್ತು ಜಾಲ, ಮಹಿಳಾ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಜನಸ್ನೇಹಿ ಪೊಲೀಸ್ ಸೇವೆ ಕುರಿತು ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಈಗಿರುವ ಪೊಲೀಸರ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಕೆಲಸದ ಹೊರೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದ ಸೇವೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.
ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಂತರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಅಗತ್ಯ.
ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ಮಾರಾಟ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಡೆಯುವ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪೂರೈಕೆ ಜಾಲ, ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರ, ಸಾಗಣೆ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬೇಕು. ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಬಳಕೆದಾರರ ವಿರುದ್ಧದ ಕ್ರಮಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವ ದೊಡ್ಡ ಜಾಲಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುವಜನರನ್ನು ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯಸನದಿಂದ ದೂರವಿಡಲು ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ಪೋಷಕರು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನೂ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಅಪರಾಧ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯೂ ಮುಖ್ಯ.
ಐದನೆಯದಾಗಿ, ಜನಸ್ನೇಹಿ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು.
ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಲು ಜನರು ಭಯಪಡುವ ವಾತಾವರಣ ಇರಬಾರದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗದವರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ದೂರುಗಳ ವಿಲೇವಾರಿಗೆ ಕಾಲಮಿತಿ, ತನಿಖೆಯ ಪ್ರಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ದಾಖಲಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಅಳೆಯದೆ, ಪ್ರಕರಣಗಳ ತನಿಖೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಅಪರಾಧ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೂ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಹೊಸ ಐದು ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗಳ ರಚನೆಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಕಮಿಷನರೇಟ್ಗೆ ಅಗತ್ಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ವಾಹನಗಳು, ತನಿಖಾ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೊಸ ಕಚೇರಿಗಳು, ಹೊಸ ಹುದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಹೆಸರುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ; ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರಕ್ಕೆ ಐದು ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ತನ್ನ ಮನೆ, ತನ್ನ ರಸ್ತೆ, ತನ್ನ ಬಡಾವಣೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ರಾತ್ರಿ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಮಹಿಳೆಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿರುವ ಯುವಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ದೂರು ನೀಡಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಗಳ ಒತ್ತಡವಿಲ್ಲದೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ?
ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಷ್ಟೇ: ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದೇ ಸುಧಾರಣೆಯೇ? ಅಥವಾ ಕಾನೂನನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿ, ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡಿ, ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸುವ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಪೊಲೀಸ್ ಸುಧಾರಣೆಯೇ?
ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಜನರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯಬೇಕು.













